Thank you for your comments.. They are really nice poems...

Clarita Wrote:Thanks...

Welcome Clarita..

teacher Wrote:Kaldırımlar - Necip Fazıl Kısakürek

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında,
Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.
Yolumun karanlığa karışan noktasında
Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık,
Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.
Bu gece yarısında iki kişi uyanık:
Biri benim, biri de uzayan kaldırımlar.

İçimde damla damla bir korku birikiyor,
Sanıyorum her sokak başını kesmiş devler.
Simsiyah camlarını üzerime dikiyor
Gözleri çıkarılmış bir ama gibi evler.

Kaldırımlar, ıstırap çekenlerin annesi,
Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.
Kaldırımlar, duyulur ses kesilince sesi,
Kaldırımlar, içimde uzayan bir lisandır.

Bana düşmez can vermek bir kucakta,
Ben bu kaldırımların istediği çocuğum.
Aman, sabah olmasın bu karanlık sokakta,
Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum.

Ben gideyim yol gitsin, ben gideyim yol gitsin,
İki yanımdan aksın bir sel gibi fenerler.
Tak... tak... ayak sesimi aç köpekler işitsin.
Yolumun takı olsun zulmetten taş kemerler.

Ne ışıkta gezeyim, ne göze görüneyim,
Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları.
Islak bir yorgan gibi iyice bürüneyim,
Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Uzanıverse gövdem taşlara boydan boya,
Alsa bu soğuk taşlar alnımdaki ateşi.
Dalıp sokaklar kadar esrarlı bir uykuya
Ölse kaldırımların kara sevdalı eşi.



Sidewalks

I'm in the street, in a street all lonely
Walking, walking and never looking back
At the point my path is mingled with the black
I seem to see a phantom wait for me

Ashen clouds overcast the darkling sky
Lightening bolts seek the chimneys of homes
In this midnight only two who sleepless roam
I here am one and there the sidewalks lie

Drop by drop a terror collects in me
At the head of every street the demons wait
The houses fix their gaze, dark black and great,
On me, like blindmen with their eyes ripped free

The sidewalks, mother to the suffering
Sidewalks, the person who has lived in me
Sidewalks, sound heard when all sounds cease to be
Sidewalks, a language within me lingering

I'll not give up life in a soft embrace
I am the child nursed at this sidewalk's breast
Please let no morning on this dark street rest
On this dark street let me ever run my race

Let me go on and the road, let us not stay
Let the lamps flow past me like a flood
Let hungry dogs hear the click-clack of my tread
Let there be an arch, vaulted in gloom, on my way

Let the daytimes be yours, give me darknesses
Let me not walk in light nor to eyes appear
As in a damp quilt let me wrap myself here
Cover me, cover me in their cool darknesses

If my body, full-length on these stones could lie
If these cold stones would draw the fever from my brow
Like these streets plunging into uncanny drowse
If only the sidewalks' melancholy mate would die

Necip Fazıl Kısakürek
Translated by Walter G. Andrews

Dear friends, did you listen this poem's song by Aykut Kuşkaya.

Yazı Tura

Simdinin ve daimanin diliminde...
Aile ve dostlardan yansiyan isik
Her yeni gunle karsiliyor beni...

Ama...

Asla simdi olamayacak
Di'li gecmis zamanda
Mutsuzluk giyinmis
Gecmisimin golgeleri...
Karsiliyorlar beni...

Translated by Gozde KURT

Two Faces of My Life

Each Day finds me...
Filled with great Joy
Of Family and Friends...
Time that is Now...
And Always shall Be.


Each Day finds me...
Filled with Sadness
Of Ghosts of My Past...
Time that Once Was...
Now Never Can Be.

İnsan

elbette senden güzel olacaktı
çizdiğin resim
yaptığın heykel
senden büyük olacaktı
senden yakışıklı

elbette senden doğru söyleyecekti
yazdığın şiir

elbette senden çok duyacaktı
söylediğin türkü

sen olduğundan büyüksün
sen olduğundan iyisin
sen olduğundan güzel


Man

Of course, the pictures you drew
would be more beautiful than you
and the statue you made
greater than you,
better looking than you

Of course, the poems you wrote
would be more truthful than you

Of course, the songs you sing
would bear more feelings than you do

You are actually greater
You are actually better
You are actually more beautiful

Rüya

Annemi ölmüş gördüm rüyamda.
Ağlayarak uyanışım
Hatırlattı bana, bir bayram sabahı
Gökyüzüne kaçırdığım balonuma bakıp
Ağlayışımı.


Dream

In my dream, I saw my mother dead.
My waking up, in cries,
Reminded me of the time I was crying
Looking at the balloon I let slip to the sky
In the morning of a feast.

Istanbul

Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.

Sonra âlem değişiverdi
Ayrı su, ayrı hava, ayrı toprak.
Sonra âlem değişiverdi
Ayrı su, ayrı hava, ayrı toprak.
Mevsimler ne çabuk geçiverdi
Unutmak, unutmak, unutmak.

Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti,
Anladım bu şehir başkadır
Herkes beni aldattı gitti,
Yine kamyonlar kavun taşır

Fakat içimde şarkı bitti.



Istanbul

Trucks carry melon and
I would always think her
Trucks carry melon and
I would always think her
I was free like a little house sparrow
while we were at home in Niksar

And then the world has changed
different water, different weather, different soil.
And then the world has changed
different water, different weather, different soil
How quick seasons passed
To forget, to forget, to forget.

Finally I realized this city is diferent
Everybody cheated me and then went
I realized this city is diferent
Everybody cheated me and then went
Again trucks carry melon

The song inside me ended.

Karıma Mektup

11-11-1933
Bursa Hapisanesi

Bir tanem!
Son mektubunda:
"Başım sızlıyor
yüreğim sersem!"
diyorsun.
"Seni asarlarsa
seni kaybedersem;"
diyorsun;
"yaşıyamam!"
Yaşarsın karıcığım,
kara bir duman gibi dağılır hatıram rüzgarda; yaşarsın kalbimin
kızıl saçlı bacısı
en fazla bir yıl sürer
yirminci asırlılarda
ölüm acısı.

Ölüm
bir ipte sallanan bir ölü.
Bu ölüme bir türlü
razı olmuyor gönlüm.
Fakat
emin ol ki sevgilim;
zavallı bir çingenenin
kıllı, siyah bir örümceğe benzeyen eli
gecirecekse eğer
ipi boğazıma,
mavi gözlerimde korkuyu görmek için
boşuna bakacaklar
Nazıma!


Ben,
alaca karanlığında son sabahımın
dostlarımı ve seni göreceğim,
ve yalnız
yarı kalmış bir şarkının acısını
toprağa götüreceğim...

Karım benim!
İyi yürekli
altın renkli,
gözleri baldan tatlı arım benim:
ne diye yazdım sana
istendiğini idamımın,
daha dava ilk adımında
ve bir şalgam gibi koparmıyorlar
kellesini adamın.

Haydi bunlara boş ver.
Bunlar uzak bir ihtimal.
Paran varsa eğer
bana fanila bir don al,
tuttu bacağımın siyatik ağrısı,
Ve unutma ki
daima iyi şeyler düşünmeli
bir mahbusun karısı.


Letter to My Wife

11-11-1933
Bursa Prison

My one and only!
Your last letter says:
"My head is throbbing,
my heart is stunned!"
You say:
"If they hang you,
if I lose you,
I'll die!"
You'll live, my dear-
my memory will vanish like black smoke in the wind.
Of course you'll live, red-haired lady of my heart:
in the twentieth century
grief lasts
at most a year.



Death-
a body swinging from a rope.
My heart
can't accept such a death.
But
you can bet
if some poor gypsy's hairy black
spidery hand
slips a noose
around my neck,
they'll look in vain for fear
in Nazim's
blue eyes!
In the twilight of my last morning

I
will see my friends and you,
and I'll go
to my grave
regretting nothing but an unfinished song...


My wife!
Good-hearted,
golden,
eyes sweeter than honey-my bee!
Why did I write you
they want to hang me?
The trial has hardly begun,
and they don't just pluck a man's head
like a turnip.

Look, forget all this.
If you have any money,
buy me some flannel underwear:
my sciatica is acting up again.
And don't forget,
a prisoner's wife
must always think good thoughts.


Translation by Randy Blasing and Mutlu Konuk (1993)